Przeczytaj ten raport i bardzo proszę… nie odrzucaj od razu jego tez, chociaż zapewne zburzą one twoje myślenie i praktyki.
W zdecydowanej większości przypadków procesja z darami na Eucharystii… nie jest procesją z darami. Co więcej – błędny schemat się utrwala i jest mocno promowany. A ja zawracam kijem Wisłę.
To co można najczęściej obserwować to są procesje z jakimiś znakami czy symbolami. Znaki i symbole są piękne i można je do różnych rzeczy, w stosownej sytuacji, wykorzystać. Jednak procesja z darami jest procesją z DARAMI czyli mają tam być rzeczy bardzo konkretne. Mogą być materialne lub niematerialne (najczęściej będą to ludzkie decyzje), ale zawsze konkretne – nie wezwania, nie pouczenia, nie zachęty.
Przykład trzeci z brzegu (trzecia pozycja w Google na frazę " Do Ołtarza zbliża się procesja z darami", za którą już powinno się karać chłostą):
"Do Ołtarza zbliża się procesja z darami. Niech to, co złożymy na Stole Pańskim będzie wyrazem naszego największego daru – daru naszych serc.
1. Pismo Święte, drogowskaz w labiryntach naszych dni. Pragniemy pochylać się nad Słowem Bożym, aby wzrastała nasza wiara.
2. Portret ks. Bosko. Chrystus nie przekreśla naszej młodości, planów, życia. Ten święty jest dowodem na to, że Bóg daje nam prawdziwy sens i radość.
3. Mapa świata. Bóg każdego obdarza wyjątkowym powołaniem. Pragniemy iść tam dokądkolwiek zaprowadzi nas Jego święta wola.
4. Chleb i wino, które Chrystus przemieni w Swoje Ciało i Krew. Według tego Pokarmu pragniemy kształtować naszą codzienność." (http://skocz.pl/komen )
W tej procesji nikt nikomu nie dał żadnego Pisma Świętego, komentator naucza tylko, że pomaga nam ono w życiu. Gdyby jednak parafia zrobiła zrzutę i kupiła Biblie, które potem rozda się na ewangelizacji to ok – można jeden egzemplarz przynieść w procesji. Nie z takim jednak komentarzem. Można wtedy powiedzieć: "Przed miesiącem zbieraliśmy do puszek pieniądze na zakup Biblii. Przynoszony do ołtarza egzemplarz jest jednym z 45 jakie kupiliśmy za te pieniądze. Wszystkie zostaną przekazane…."
Obraz Księdza Bosko też nie jest darem tylko symbolem.
Mapa świata podobnie.
Nawet chleb i wino, które są darami, przestają być darami, bo przerabia się je na kolejny symbol.
A oto co można przynieść w procesji z darami: "gwoźdź – symbol naszego cierpienia, w którym łączymy się ze zmartwychwstałym Chrystusem", "bukiet kwiatów – symbol naszej modlitwy, którą składamy jak bukiet", "serce z tektury – symbol naszego oddania…", komórkę – by porozmawiać z Bogiem", "pluszową poduszkę serce – nasze serce oddane Bogu", "zeszyt – znak naszego trudu".
Wszystko z tego adresu: http://skocz.pl/komen2
Z pamięci dorzucę jeszcze drabinę, globus i pusty talerz. Ten ostatni, by pamiętać o dzieciach w trzecim świecie.
Jeszcze raz:
W procesji z darami niesiemy konkretne rzeczy (decyzje), które ktoś komuś (parafii, biednym, potrzebującym, duszpasterzowi) ofiarował.
Jakie mogą być dary? Węgiel, proszek do prania, skarbonki z jałmużną wielkopostną, wypełnione i podpisane deklaracje Krucjaty Wyzwolenia Człowieka czy Duchowej Adopcji. Jeśli nie da się wszystkiego przynieść to należy przynieść cząstkę – bryłkę węgla zamiast kupionego wagonu dla domu dziecka, jeden kosz ze środkami czystości zamiast całego kontenera zebranych darów, jedną skarbonkę zamiast puszczać trzysta dzieci.
W filmie "Jan Paweł II. Szukałem Was…" jest scena z afrykańskiej procesji z darami. Zapamiętałem kurę (żywą) i skrzynkę Coca-Coli. I to jest konkret!
Na koniec sięgnijmy do dokumentów Kościoła:
"140. Jest wskazane, aby udział wiernych uwidocznił się przez złożenie czy to chleba i wina do sprawowania Eucharystii, czy też innych darów na potrzeby Kościoła i ubogich.
Dary wiernych może kapłan przyjmować przez akolitę lub innego ministranta. Chleb i wino do Eucharystii wręcza się celebransowi, który zanosi je na ołtarz; pozostałe zaś dary składa się w innym odpowiednim miejscu." (Ogólne Wprowadzenie do Mszału Rzymskiego)
I tego się trzymajmy!
ks. Zbigniew Paweł Maciejewski
PS A najbardziej mnie irytuje zapalona świeca (symbol…), która nawet świecą nie jest tylko plastikową protezą wziętą przed Mszą Świętą z zakrystii… Nikt się nie domyśli, że do ołtarza potrzeba czterech woskowych i wcale (póki nie nadszedł ich czas służby w kościele) nie zapalonych świec. A mógłby to być taki piękny dar. DAR nie SYMBOL!!!
Pobierz raport w pliku PDF: KLIKNIJ Raport o procesji z darami
Skomentuj ten raport, dodaj coś od siebie:
Wpisy o podobnej tematyce:
- Nie ma wpisów o podobnej tematyce.
Witam serdecznie.
Nie wiem dlaczego obawia sie ksiadz ostrej krytyki. Mysle, nie , jestem pewna, ze jest wiele osob, kote zgodza sie z ksiedza opinia. Pracuje w Afryce i ciesze sie ze tutaj dary ofiarne sa jeszcze konkretne. Choc od czzsu do czasu, wlasnie my misjonarze chcemy byc pomyslowi i skrzywiamy znaczenie Darow ofiarnych, pojawiaja sie wiec symbole, ktore nic nie oznaczaja, takie piste symbole…
margo
Bardzo mnie to zainteresowało:) W ogóle musimy wracać – stale na nowo – do rzeczywistości, do konkretnego naszego życia zanurzonego w Jezusie Chrystusie. Podobnie i Eucharystia nieraz przyjmujemy jako symbol a nie jako Żywego Boga…
"Ojcowie synodalni zwrócili również uwagę na przygotowanie darów. Nie chodzi tutaj po prostu o coś w rodzaju „przerwy” pomiędzy liturgią słowa i liturgią eucharystyczną. Takie rozumienie podważyłoby sens jednego obrzędu złożonego z dwóch połączonych ze sobą części. Ten prosty i pokorny gest ma w rzeczywistości wielkie znaczenie: w chlebie i winie, jakie zanosimy na ołtarz, Chrystus Odkupiciel przyjmuje całe stworzenie, by je przemienić i ofiarować Ojcu. W tej perspektywie zanosimy na ołtarz również całe cierpienie i ból świata, wierząc, że wszystko jest cenne w oczach Bożych. By ten gest był prawdziwie przeżywany nie potrzebuje podkreślenia przez niepotrzebne dodatki. Pozwala on docenić pierwotne uczestnictwo, jakiego oczekuje Bóg od człowieka, aby doprowadzić do spełnienia w nim swego dzieła oraz nadania pełnego znaczenia dla pracy ludzkiej, która poprzez celebrację eucharystyczną jest zjednoczona z ofiarą odkupieńczą Chrystusa"
Benedykt XVI, Sacramentum caritatis, 47.
Moim zdaniem piękno liturgii niszczy się najbardziej przez banalizację znaków.
Pzdr,
Ciekawy artykuł. Nie wiedziałam, że pomysłowi noszą dary-symbole
Ten przykład z mapą świata i innymi jest jak narysowana herbata w pewnej reklamie.
Zgadzam się z treścią tego raportu i dziękuję za głos, który chce przywrócić prawdziwie liturgiczny charakter procesji z darami. Niech przeczytają to wszyscy pomysłowi księża, katecheci i animatorzy propagujący wymienione i im podobne błędy. Taka akcja jak ta pomoże przywrócić na nowo piękno naszej rzymsko-katolickiej liturgii. Można pomyśleć również o innych raportach piętnujących błędy liturgiczne, począwszy od spontanicznych procesji wejścia, nieliturgicznych pieśni, udziwnionych melodii psalmów, braków w przestrzeganiu rytów itp itd. Liturgia jest źródłem i szczytem Kościoła, dlatego warto dbać o jej piękno, a zarazem szlachetną czystość jej znaków.
Pozdrawiam
Mi kiedyś na Mszy młodzież w darach przyniosła chłopaka z nogą w gipsie i z komentarzem że to symbol człowieka w grzechu, który nie może sam przyjść do Pana Boga.
Pozdrawiam serdecznie
Prawdziwa perełka absurdu
Bardzo dobra uwaga. Ja akurat w ten moment Mszy św. nie wgłębiałem się. Chociaż na mój ludzki rozum, to poprostu przynosi się konkretne dary w konkretnym celu, a nie jakieś symbole(jakiś czas temu miałem myśli w tej materii). To jest wyraz miłości braterskiej. A tak co? Kolekta na coś tam. Narzucona przez proboszcza. Żadnej inicjatywy ze strony parafian. Myśli soboru watykańskiego do tej pory nie zgłębione w naszym polskim wydaniu, a szkoda. O przekrętach i nadużyciach – szkoda słów.
Serdecznie dziękuję Księdzu za przesłanie tego Raportu!
To naprawdę bardzo trafna uwaga! Wszystkim bardzo polecam przeczytanie dokumentów soborowych (Wat II), a szczególnie Konstytucji o Liturgii oraz Listu Jana Pawła II "Duch i Oblubienica" . To naprawdę wspaniała kopalnia mądrości Kościoła. W myśl tych dokumentów Eucharystia winna być "źródłem i szczytem całego życia chrześcijańskiego". Szkoda, że tak mało znamy bogactwo liturgii; a skoro mało znamy – to mizernie realizujemy . Obyśmy – my: katecheci i księża – zechcieli zachwycić się pięknem LITURGII i w tym duchu formowali naszych wychowanków. (Tę zachętę kieruję przede wszystkim do samej siebie!)
cyt: " obraz księdza Bosko też nie jest darem tylko symbolem"
- a jeśli owy obraz został zakupiony przez wspólnote parafialną i umieszczony później w ołtarzu bocznym w kaplicy? to czy nie może być darem w procesji?????
- dla mnie brak podstaw liturgicznych i brak argumentów przeciwnych niesienia w darze obrazu… pozdrawaim
dawid
jeśli tak to oczywiście, że może
w TYM jednak przypadku kontekst wyraxnie wkazuje, że jest to symbol, który ma przemawiać a nie żaden dar
a jeśli jednak dar to komentarz jest źle napisany
a podstawy liturgiczne…?
podane przecież
trzeba tylko ze słownikiem sprawdzić co znaczy dar: „to, co się komuś daje, ofiaruje, upominek, prezent, ofiara, datek, akt podarowania”
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.
Bardzo dobry materiał. Kocham liturgię i oczekuję na więcej tego typu tekstów. Może mógłbym jakoś pomóc w tej dziedzinie. Pozdrawiam. Z Bogiem
Podpisuję się pod tym obiema rekami. Dlaczego Ksiądz zakłada, że ktoś miałby odrzucić ten raport? Spróbuję to wprowadzić podczas I Komunii Świętej i sakramentu bierzmowania. Mam nadzieję, a raczej jestem pewna, że mój proboszcz nie będzie oponował.
znam trochę życie, ale życze powodzenia
W dobrze znanej mi parafii przynosiło się też dziennik lekcyjny, katechizm, piłkę itp, oczywiście jako symbole i w zależności od potrzeb przedmioty te służyły jako dary na dwu albo trzech Mszach Świętych jeżeli było to np. w czasie rekolekcji dla dzieci, bądź na rozpoczęcie czy zakończenie roku szkolnego dla różnych grup wiekowych. Gdyby owe symbole miały być urzeczywistnieniem (dla lepszego rozumienia liturgii) darów duchowych to również moim zdaniem powinny one same stać się darem w pełnym tego słowa znaczeniu a nie przedmiotem wypożyczonym do celów procesji z darami. Na przykład najprostszym symbolem wdzięczności serc na zakończenie roku szkolnego mogłyby być kwiaty z przeznaczeniem dla konkretnego ołtarza w kościele – i niechby te kwiaty choć troszkę kosztowały darczyńców, czyli wracamy do konkretnego daru.
A w kwestii kwiatów to przyniesienie ich w Wielkim Poście w procesji z darami byłoby wielce nie trafionym darem – w tym okresie ołtarzy się nie zdobi.
Witam.
Na stronę trafiłam przypadkiem, gdyż szukałam komentarzy do darów ołtarza, które Wspólnota na nieść w Wielki Czwartek podczas Eucharystii, a że nie jestem ani katechetką, ani osobą wzgłębioną w te "arkana" to szukam pomocy dydaktycznych i raport który przeczytałam bardzo mi się podoba i zgadzam się z nim. Chciałabym uniknąć w tym względzie błędów, proszę o pomoc co powinno się znaleźć w darach ołtarza, albo co może się znaleźć w darach ołtarza w tym dniu oprócz wina w ampułkach i hostii na patenie. Czy może być chleb i owoce? Czy coś jeszcze?
Pozdrawiam.
Baśka.
chleb? kto komu będzie go dawał? owoce? podobnie
jedyny sensowny dar ołtarza, jak się wydaje, to zbiórka takiej czy innej składki przez rodziców i zakup, w porozumieniu z proboszczem, czegoś potrzebnego do kościoła
Dodam jeszcze, ze chodzi o składkę dobrowolną, bo chodzi przecież o dar a nie o podatek